çok daireli bir apartmanda dış kapının kilidinin değişmesi ne anlama gelir bilirsin. binadaki garibanların tümünün hayatlarındaki bu değişime uyum sağlamaları nerden baksan bir kaç ay alır. misal ben değil yenisini yaptırmak, eski anahtarımı atamadım bile. bu, elli küsür zilin önünde yaşanan "rastgele seçme stresi" hakkında benim de bir fikrim olduğu anlamına geliyor. kimin ziline bassan o diafon denen meretten bir ses geliyor illa ki, kimlik soran, yukarı çıkmayı ne kadar istediğini bilmek isteyen. bebişim demek istiyorum, her defasında; senin de bildiğin gibi burada hayatımız bize sormaksızın değişti, bunu farketmemiş olman imkansız, gelmeyecek insanlar tarafından kapısı çalınan tek lale olmadığıma eminim, şimdi sana vereceğim cevabın kapının açılıp açılmama kararıyla bir ilgisi olacak mı, "kim o"ymuş, tanımazsın, hem illa tanışıyor olmak zorunda mıyız, kimseyi tanımadığım için evime girmeyecek miyim, altı üstü şu konuştuğun şeyin altındaki düğmeye basıvereceksin, kaldı ki oraya kadar da gelmişsin zaten, bas git ki daha fazla zamanını çalmayayım, ama yok illa bi minnet, illa bi bak sana kapıyı açtım hangi dairede oturduğunu bileyim ki alacağımın bi manası olsun düşüncen varsa, illa da şakacıktan "eheh, anahtarım yok da, nasıl üzgünüm bilseniz..." takılmamı, kapı otomatiğinin o iğrenç sesini duyunca da aynı yalan eziklikle teşekkür etmemi bu kadar istiyorsan, tamam bas mk, vallahi ne desen yaparım tamam, gtümü bi yerlere devirmek istiyorum bir an önce. bu uzun hikayeyi kısacık bir diyaloğa sığdırma meraklısı olmayan tek kişi benim sanırım, zira son günlerde kapım çok sık çalınır oldu. gidip basıp geliyorum, bu kadar basit. bu kadar basit olan hayatı diyaloglarla süslesek ne olur, süslemesek ne.
alinin eskisi ile tanışmayız etmeyiz -kendimi tanıdığımdan emin olduğum gün başkalarına da sıra gelecek- ama hakkında doğru/yanlış bildiğim bir iki şey var tabi. mesela şarkı söyleyemiyor. tek başınayken söyleyebilenlerden olması beni ilgilendirmez. kendini rezil edecek cesareti yok ya da müziği bir sanat dalı olarak görüyor olabilir. tekrar karşılaşacak olursak kendisiyle "salivilihippitdüppütdebbüteheppitdippüthiliallen" sözlerine düet yapmak isterim
*, ortasındaki atmasyon bölümü benim söylemem şartıyla tabi. hımm, sonra, baloncuk tabancasını ilk gördüğünde içi dışı yamulanlardan olduğunu biliyorum mesela, çoğu akşam aynı yerde aynı adamı görüyor, yüzümde aliye şaşkınlığıyla gülümsüyorum. biz ona aliye deriz arkadaşlar arasında, bilip bilmeden konuşmayın. aliye'nin, 'zamanında annesini üzmüşlükleri yaşımızda götüne girmişgiller'den olduğu da, sahip olduğum yalan/yanlış bilgiler arasında. kendisi bunlarla ilgili yorum yapmayacaktır. biz kızlar, bizlerle ilgili bilgileri doğrulamaktan da, yalanlamaktan da hoşlanmayız. ama hakkımızdaki "birbirlerini sevemiyorlar" iddiaları tamamen asılsız, bir şeylerden emin olmak isterseniz bundan başlayın. ben hemcinslerimin mutlu yarınları için çelişik görünmeyi bile göze alırım, siz rahat olun. bizimle uğraşmayın. bi kız tarafından hunharca terkedilmiş olmasaydım, buraya hakkımızda ne övgüler dizerdim. şşş, işte tam da bu yüzden böyle davranıyoruz zaten. içimizi dışımıza çıkaracak olsak kim bilir onunla neler yapardınız.
birinin eskisi olmak ne demek? ben bu soruyu bu başlıkta sormayı daha önce de istedim. ama kaşınmasını beklemek zaman aldı. neyse ki yeterince sabırlıyım. eğer dünyaya bir kaplumbağa olarak gelmişseniz sabır sizin yeteneğiniz değil, kaderinizdir. yavaş ayaklar, uzun ömürler, hay amına koyayım. birinin eskisi olmak ne demek ulan? bu kadar korkunç, bu kadar güzel bir tabiri değil ben, sahibi bile açmasın. bi halt etmiş kalbimizi becermiş bari aklımıza dokunmasın.
bugün hala bayramımızı kutlayan altı kişi bulabiliyorsak, daha bizde epey umut var demektir.
boş gelmiş gibi yaptığım evinden, elimdeki pakedi çaktırmadan bir yerlere sıkıştırıp gidiyorum.
http://www.lastfm.com.tr... gördüğünde gülümserse hayat en az bu şarkı kadar güzeldir.
