elias canetti günlüğüne şöyle bir not düşmüş:
"kayıplarından duyacağım acı asla küllenmesin diye, yaşamımda gittikçe daha az insan bulunduracağım."
bu kadar asil bir duruş sergilemek için değil de; sözünü edeceğim şarkıdaki gerçekliğin bilincinde olmanın doğal getirisi:
"uğraş didin, farklı şeyler yapmak için
üç kişi, ya da beş kişi anlar"**
tamam, kimse kimseyi tam olarak anlayamaz. empati de bir yere kadar geçerli olabilir. ama yine de insan, benzerini arar durur. nesnel olarak taban tabana karşıtı gibi görünen biri bile olsa ruhen kendini yakın hissedebilir karşısındakine. bu bakımdan sadece yüzeysel ve dışsal bir bakışla insanların birbirine uyum sağlamadığını söylemek saçmalık gibi.
tamam, kendine yakın birilerini arar durur insan. dener, yanılır. dener, yamulur... ama en sonunda eleğin üzerinde kaç büyük tane kalır? 'var'lığı ve 'bir'liği olan kaç birey? birey olamamış; sadece yığınlarla kendini ifade edebilenlerle nereye varılır? yorum görmeden yorum yapamayanın katacağı ne olabilir insana? oportünistsin diyeceksiniz belki; yumuşatıp pragmatistim diyeyim, ne fark eder? bana bir şey vermeden bir şeyler alacak olan (en azından zaman) insanlara niye gereksinim duyayım? kılıf aradığımı zannettiğiniz ama benim son derece hoşnut olduğum yalnızlığım, tenhalığım; bu kalabalıktan daha evla değil mi yani?..
- isim ve e-mail adresi belirtmek zorunludur.
- iletişim bilgileriniz yazara büyük ihtimalle iletilmez.
- yazar kendisine iletilen yorumu okurlara açabilir, açmayabilir de.
|
© 1913-2010 laneth ruhsal devinim ürünleri corp.
laneth, sözlük biçiminde tasarlanmış bir site olmakla birlikte, bir sözlük oluşumu değildir.
laneth'te yazılmış ve yazılacak olan her şey baştan sona uydurmadır ve yazarından başka hiçkimseyi bağlamaz.
laneth'te yazılmış olan her kelime, hırsızını boğazlayıp sahibine geri dönmek üzere programlanmıştır. çalınan değil ama unutulan sözlerimiz g.tunuze girsindir. |