bazen durduk yere, çok az ömrüm kalmış, ölecekmişim, ya da ne olduğu hakkında fikrimin olmadığı çok kötü bir şeyler olacakmış ve ben nasıl olacağını hiç bilmediğim bir yolla sevdiklerimden ayrılacakmışım gibi bir duyguya kapılıyorum. hayatım bir film şeridi gibi gözlerimin önünden geçmeye başlıyor, kendi kendine gelin güvey oluyor.
* bu duygu beni yeterince ikna ettiğinde, tanıdığım herkesi arayıp son sözlerimi söylemek istiyorum ansızın. çok güçlü olsa da bu garip isteğe direnmeyi öğrendim tabi bir kaç seferin sonunda, ahah, ama gayet aklı başında bir kafayla düşünüldüğünde de o kadar garip görünmüyor ha? yani hepimiz bir gün ölecek ve hazırlıksız ölmüş olacağız sonuçta, zamanlama nasıl olursa olsun. işte ben, o gün gelmeden, geride kalanlara, çok önemli bir şey söylemek istiyorum, tanıyanlarına, tanıyacak olanlarına, duyanlarına, duymak isteyenlerine, adının karıştığı/karışacağı herkese;
bu adam "hakkında" söyleyebileceğim tek bir şey var; o'nu kendine ait olmayan bir ağızdan dinlemek büyük talihsizlik. hepimiz bir şeyler yakıştırıp duruyoruz, buna devam edeceğiz bundan sonra da, ne duyacağınızın önemi yok, iyi-köyü ayırmıyorum, o'nun hakkında bir şeyi "bilmeye" ihtiyacınız varsa ya da olursa, asla başkasına sormayın, en doğru ve en gerçek şeyleri ancak o'ndan duyabilirsiniz. bu tavsiyeyi de fazlasıyla ciddiye alın bence, hem her an "ölmüş birinin tavsiyesi" olabilir bu, ahah, olmasın ama lan. ilgilenmemeniz gereken bi ton "boş" ahkam kesesim var hakkında. ölürüm belki diye hemen kendisini bulup bi ton zırvalık sayma hayallerim var daha. daha düğününe filan gidip oynayasım var. ölmeyelim. kimse ölmesin. robbie hepimizin kahrını çeksin daha yıllarca. en garip hallerimizden bile anlasın. anlamayanları birbirine anlatsın. en buruk anlarımızda bile güldürsün. en umutsuz anlarımızda gaz versin. en dağınık zamanlarımızda toparlasın, bir araya getirsin. arada bi sıra dayağı çeksin.
* sayamayacağımız şeyleri o saysın. dökemediğimiz şeyleri cümlelere o döksün. hatta bunun bi tane başkalarının yerine yaşayabilecek olanı yapılsın, kolaya kaçılsın. sürpriz yumurtaların hepsine bundan konsun, sürpriz olmaktan çıksın. robbie olmak kolaylaşsın, etrafta bolca bulunabilsin, insanlar tek tek değil topluca sevilebilsin. yaptıklarını herkes yapabilsin, kimse bir sürü şey için minnet duymak zorunda kalmasın o'na; hepsi "insanın doğası gereği" dediğimiz şeyler kadar sıradanlaşsın, insanın doğası değişsin, aklını başına toplasın. robbie binlerce kopyalansın ama orjinali bizde kalsın.
