sen beni bulduğunda ben kendimi kaybediyordum. berenice, kendimi kaybediyordum ben tam da. birlikte arkamdan el sallarken sana söyledim mi ben, beni dünyanın kanunlarıyla yargılama diye? gözlerin hangi dünyadan bakıyor senin? çocukluğun hangi dili konuşuyor? böyle yaşamayı kimden öğrendin? herkes unutmaya gelir buralara, berenice, sen neye geldin? kardeşinin elinden tut, kaybolmaya bayılır... tanrı'nın planlarının bizimkileri pek sallamadığından söz edeceğim en son kişisin ama, sen yine de hayatta kalanların elini sımsıkı tut. üç'ü boşver, benim kafam da ne zaman içindekilerden usansa duruyor. elimi tut berenice, kaybolmaya bayılırım. geceleri sayıklarsam öp beni, susarım hemen. bir akşam eve bir gerizekalı olarak dönersem dışarıda bir şey arama, içeride bir şey arama, bir kaç gün idare et, kesin geri dönerim. bana saçlarını hatırlat berenice, dokununca kesin düzelirim. "bilmiyosun işte!" diye trip atıp arkanı dön inadım tuttuğunda, içime hayat dolar bir anda kesin, kendimden utanırım. sen beni bulduğunda ben dilimi kaybediyordum. berenice, dilimi kaybediyordum ben tam da. birlikte sessizliği karşılarken sana söyledim mi ben, beni bu kadar insafsızca anlama diye? aklın hangi sularda yüzüyor senin? balıkların hangi kumlarda boğuluyor? ikibuçuk'tan bir pencere açtım sana berenice, mutluluk nasıl görünüyor?..