.

sonuncu kadeh
sonuncu dakika
foto finiş yarış bitti

mezarlıkları severim. çünkü yaşayanlarımdansa ölülerim daha çok. ölülerim buradan köy olur. çoktan gömdüm onları. cenaze namazlarını kılıp öbür dünyaya bilinmez yolculuklarına yollamışımdır.

eh onlar ki memnun yerinden
gidenler dönmez son seferinden

bazen, günah ben de yok, ölülerimle karşılaşıyorum. merhaba nasılsın ne yapıyorsun ne ediyorsun ne var ne yok, havalar da ısındı falan diye söyleşip hiç var olmamış gibi...

bazı zamanlarsa istemsiz olarak ölülerimin öldüğünü duyuyorum. ikinci bir cenazeye daha gidiyorum. orada bir takım ölülerimi görüyorum. nasılsın, iyimisin, merhumla şöyleydin böyleydin falanlar filan camiide muhteşem bir kalabalıklar mezarlıkta ise sayıca gayet fakir kalabalıklar falan...

o kadar cenazeye gittim cami de izdiham olurken mezarlıkta neden komedinin boş tribünlere oynadığını hala anlamış değilim.

gerçi anladıklarım anlayamadıklarımdan daha azdır ya...

hak dininin sinizm olduğunu gayet iyi anlamışımdır, kurbaanın üstüne düşünce vak demesini anlarım ama kurbağanın şarap dememesi anlayamam.

ölülerim var
çoktur
yaşayanlarım var
onlar da çoktur
ama bildiğin yegane şey
beni bulmana çok şaşırdım
ben senden değil
kaderimden kaçmıştım