.

özür dilemek bir erdemdir evet…

ama…

özür dilenen bazı kişilerin bunu muayyen olarak başımıza kakıp kişilik hakları üzerinde hak iddia etmesi sebebiyle yaşanan travmaların akabinde de özür dilemekten tiksindiğim oluyor çoğunlukla…

laf olsun torba dolsun hesabıyla af dilemek ise, emre yazılı senet tadı verir. sarhoş olduktan sonra yarı bilinçle yaptığı şeyler için özür dileyen insan modeli de mevcuttur..sen aklını ziyan ederek sarhoş ol hata yap sonra af dile? yiyim ben o özrü! ve evet bazen “ne kadar özür dilersen dile” moduna da girdiğimiz oluyor…

bile bile hata yapıp da özür dilemek en büyük öküzlüktür aslında!... ki genelde insan ya bi annenin yufka yüreğinin merhametine güveniyor ya da sevdiğinin sevgisine.. bu yüzden de belki bu kadar kolay hata yapabiliyor…

az okuyan, az felsefe yapan ve sonuçta az düşünen insanlar hata yapıyor… ona oranla da çok gururlu çok alçakgönüllü ve sonuçta çok erdemli biri özür dileyebiliyor…

her ne kadar emerson “akıllı bir kimse özür dilemek zorunda kalmaz” dese de; özür dilemek, yapılan hatadan dolayı pişmanlığın en güzel göstergesi değil midir?

özür dilemek; eli taşın altına koymak, sorumluluk almak, karşısındaki insana karşı bir yanlış yaptığını kabul etmek, aynı yanlışı yeniden yapmadan devam etmek için yeni bir şansı ve affedilmeyi istemektir.

***
özür dilemek, asaletin bedelidir.