.

bir keresinde hiç unutmam, annem beni iş yerine gotürmüş, orda bir arkadaşının kızıyla oynamamı istemişti. sonra adam “hadi bi resim çizin de görelim” dedi.. resmin konusu “havuz”du… kız bi dikdörtgen çizdi, içine bi çöp adam… ben havuzun borularını, kaykaylarını, çocukları ve oyuncaklarını çizmiştim.. kız bana “gerizekalı” derken ağlayarak ordan uzaklaştı… çok sonra duydum ki, mimar olmuş… artık nasıl bi travma olduysa… beş yaşındaydım lan ne biliim ben…
gerçi lisede bana gerizekalı muamelesi yapmış, sürekli düşük notlar aldığım ve bana “senden hiçbişey olmaz” tarzında bir cümle kuran matematik öğretmenime rağmen matematikte 1 yanlışla üniversiteye girdim.. zihin engelliler öğretmeni oldum.. bu da ironik.. kadını yıllar sonra gördüm.. önce tanıdı, aşağılar gibi baktı, öğretmen olduğumu söylediğimde tanımazliktan gelmeye başladı. benle ilgilimi bilmem ama duydumki emekli olmuş öğretmenim.. canım öğretmenim.. çarpım tablosu gördükçe hep onu hatırlarım…
çocukken 4-5 tane resim öğretmenini çileden çıkarmışlığım var, ancak halen mutluluğun resmini çizebilmiş değilim…