.

“-bu aksam olmaz çok yorgunum
-ama sevdiğim zaten bir gece yaşıyoruz”

***

bir kelebeğin ölmeden önce yapabileceği en iyi şey bir koleksiyoncu bulup onun eline geçmesidir...şimdi senin elindeyim kalbinin en kıymetli yerinde…bir kelebeğinim senin..

insan balıklama dalmalı hayatın içine, değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu.. her şey uğruna tercihin ben olmalıyım. kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın sevdiğini.. tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla sımsıkı ayrılmayacak gibi…ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin sonsuzluğa dalarak..

öylesine yuttum ki sesli harflerimi… en çok da isminin içinde geçenleri...öylesine yuttum ki sesli harflerimi… kala kala sadece ve sadece o kelimeler arasına yerleştirilen birkaç küçük nokta kalmış... belki de kuru bi “tamam” diyişimiz..

sahi gökyüzü var mıydı seni öptüğüm zaman? tek rengim sendin oysa..önüm arkam yoktu..yeşillerim,mavilerim…pembe rüylarım.. sadece sen..peki ya gerçek vuslat ne zaman?

kelebeksem, ölmeliyim..!